| |
° voorraad° software
° cd
°
opnames
° projecten
|
Forster & Andrews, 1865,
new case
Mixture Swell:
C
c0
c1
g1 |
8 |
4
4 |
2 2/3
2 2/3
2 2/3 |
2
2
2
2 |
1 1/3
1 1/3
1 1/3 |
1
1 |
2/3
|
Mixture
Great:
C
c0
c1
g1 |
4 |
2 2/3
2 2/3 |
2
2
2 |
1 1/3
1 1/3
1 1/3 |
1
1 |
2/3 |
Pitch: 448 Hz
Wind pressure: 76,2 mm Wk (3 inch)
Sint-Salvatorkerk
Harelbeke 1773
Castlegate
Congregational Hall 1863
F&A shop book:
as proposed in 1863
F&A shop book:
as built in 1865
|
Harelbeke (B), St.
Salvatorkerk,
Forster
& Andrews 1865
Great
C--g3
Open
Diapason
Stopt Bass (12)
Rohrflöte
Hohlflöte
Dulciana
Principal
Harmonic Flute
Twelfth
Fifteenth
Mixture
Cornopean
Clarion
|
8
ft
8 ft
8 ft
8 ft
8 ft
4 ft
4 ft
2 2/3 ft
2 ft
3 rks
8 ft
4 ft |
|
Swell
C-g3
Lieblich
Bourdon
Open Diapason
Stopt Bass (12)
Stopt Treble
Flauto Amabile
Principal
Piccolo
Mixture
Horn
Oboe
Tremulant |
16 ft
8
ft
8 ft
8 ft
8 ft
4 ft
2 ft
4 rks
8 ft
8 ft
|
|
Choir
C-g3
Flute
d‘Amore
Lieblich Gedact
Celestina
Lieblich Flöte
Clarinet
Pedal
C-f1
Open Wood
Bourdon
|
8
ft
8 ft
4 ft
4 ft
8
ft
16
ft
16 ft
|
Swell to Great,
Swell to Great in Octaves, Swell to Choir,Great to Pedal, Swell to Pedal, Choir to Pedal, Pedal Octave
4 Composition Pedals to Great, 2 Comp. Pedals to Swell
Pitch: 448 Hz
Wind pressure: 76,2 mm Wk (3 inch)
|
|
Op 23 November 2012 werd dit gerestaureerde Forster &
Andrews-orgel in gebruik genomen. Het orgel werd in 1865 gebouwd
voor de Castlegate Congregational Church te Nottingham voor een
prijs van 449 pond. In Harelbeke werd het voorzien van een
nieuwe orgelkas.
De Sint-Salvatorkerk is een ruime classicistische kerk, gebouwd
tussen 1769 en 1773. De bouw van de kerk werd destijds groot
opgevat, daar de voorvaders van de graven van Vlaanderen er
lagen begraven. In 2009 werd het interieur volledig
gerestaureerd. Als sluitstuk daarvan werd nu het gerestaureerde
orgel geplaatst in het transept, vóór de Heilige-Doornkapel.
Het instrument staat aanvankelijk in het orderboek van Forster &
Andrews als groot 2-manualig instrument, met de vermelding:
Choir prepared for. Het Choir heeft men echter tijdens de
bouw alsnog gerealiseerd. De Clarinet, die al was voorzien op
het Great, verhuisde naar het Choir. De open plaats op het Great
bleef leeg.
In 1894 werd werk uitgevoerd door Cousans uit Lincoln.
Waarschijnlijk is bij die gelegenheid een manuaalkoppel Swell to
Choir toegevoegd, evenals een Pedal Octave coupler. Ook de
tremulant (met zijn signering) is door hem geplaatst. In 1908
besloot men een groter orgel aan te schaffen (een 4-manualig
Binns orgel met 35 stemmen), en het Forster & Andrews-orgel te
schenken aan Hyson Green United Reformed Church. De Mixture van
het Great en de Cornopean werden verwijderd, mogelijk door Loyd
uit Nottingham die de verhuizing uitvoerde. In 2000 werd het
instrument in vrijwel onbespeelbare staat ter verkoop
aangeboden, en belandde het onze opslagruimte.
Bij de recente restauratie zijn latere dispositiewijzigingen
ongedaan gemaakt, en is pijpwerk aangevuld met passend
historisch pijpwerk uit voorraad. De niet originele Horn van het
Swell verhuisde naar het Great; het pijpwerk had de factuur en
inscripties van een Cornopean. Op het Swell werd een gebruikt
tongwerk geplaatst van Conacher, op de plaats van de Horn. De
waarschijnlijk niet originele Oboe werd gehandhaafd. Op de lege
plek op het Great, waar de Clarinet ooit was gepland, werd nu
een Clarion 4 ft geplaatst. De verdwenen Mixture 3 ranks werd
gereconstrueerd met behulp van pijpwerk uit voorraad. Uit
bestudering van de roostergaten bleek dat de samenstelling
identiek moest zijn geweest aan de drie hoogste koren van de
Mixture 4 rks van het Swell. De conclusie lijkt gerechtvaardigd
dat de Sesquialtra III ( een terts-mixtuur) uit het originele
bestek nooit is geplaatst, maar dat men tijdens de bouw heeft
besloten een quint-mixtuur te plaatsen. Vergelijking met andere
disposities van F & A uit de bouwtijd leren dat de Sesquialtra
rond deze tijd verdwijnt. Op het oog lijkt ook het
registerplaatje (met opschrift Mixture 3 rks) origineel te zijn.
Voor de verdwenen Lieblich Flöte 4 ft van het Choir
kon een Flute van F&A uit hetzelfde bouwjaar worden ingezet
(afkomstig van het orgel van de GKV te Aduard).
Het instrument heeft een grote en heldere klank, zoals
gebruikelijk bij instrumenten van deze bouwers. Tot in de late
19e eeuw bleven hun instrumenten opvallend klassiek, in
tegenstelling tot het werk van andere Engelse bouwers. Forster &
Andrews waren sterk beïnvloed door de Duitse orgelbouw van die
dagen, met name door Edmund Schultze die een omvangrijk
instrument bouwde in Donchaster Cathedral (1862). Zowel in de
dispositie als in de intonatie is die (Duitse) invloed duidelijk
aanwijsbaar.
Laurence Elvin beschrijft in zijn boek "Forster And Andrews
Organ Builders 1843-1956" hoe men in 1865 een concert
organiseerde in de opbouw-ruimte van het bedrijf te Hull.
"On one occasion during 1865 the large erecting hall and gallery
was full and upwards of two hundred folk heard Mr. Skelton
(Organist of Holy Trinity, Hull) and Mr. Andrews demonstrate an
organ intended for Castlegate Congregational Church, Nottingham.
Andrews was an organist of no mean ability and sometimes opened
the firm's new organs."
Het destijds in de werkplaats gedemonstreerde orgel was dus het
Harelbeekse exemplaar!
Bij de ingebruikname op 23 November werd het instrument bespeeld
door Nico Ronsse (de organist van de Sint-Salvatorkerk), en
Sietze de Vries. |
|
Am
23. November 2012 wurde die restaurierte Forster & Andrews Orgel
eingeweiht. Die Orgel wurde im Jahr 1865 für die Castle Gate
Congregational Church in Nottingham zu einem Preis von £ 449
erbaut. Für Harelbeke wurde neues Gehäuse im klassizistischen
Stil gebaut.
Die St. Salvatorkerk ist eine große klassizistische Kirche,
gebaut zwischen 1769 und 1773. Die Kirche sollte richtig
großartig werden, weil die Vorfahren der Grafen von Flandern
hier begraben wurden. Im Jahr 2009 wurde der Innenraum komplett
restauriert. Als Krönung wurde nun die restaurierte Orgel im
Querschiff aufgestellt, vor der so genannten "Heilige Doornkapel".
Die Orgel ist erwähnt im Forster & Andrews Auftragsbuch als
2-manualiges Instrument, mit dem Hinweis: prepare for Choir
Organ (3. Manual (Choir) vorbereitet). Das Choir wurde jedoch
während der Bauphase noch realisiert. Die Clarinet, die bereits
auf dem Great vorgesehen war, zog nach dem Choir. Der offene
Platz im Great blieb leer.
Im Jahr 1894 wurde Arbeit von Cousans aus Lincoln durchgeführt.
Wahrscheinlich hat er eine Manualkoppel Choir to Swell
hinzugefügt, und ein Pedal Octave Coupler. Der Tremulant (mit
seinem Signierung) wurde von ihm eingebaut. Im Jahr 1908
beschlossen sie eine größere Orgel (4-manualiges Binns-Orgel mit
35 Stimmen) zu kaufen, und die Forster & Andrews Orgel an die
Hyson Green United Church zu verschenken. Die Mixture vom Great
und der Cornopean vom Swell wurden entfernt, möglicherweise
durch Loyd aus Nottingham, der den Umzug durchführte. Im Jahr
2000 war das Instrument nahezu unspielbar; es wurde von uns
angekauft und eingelagert.
Bei der jüngsten Restaurierung wurden spätere
Dispositionsänderungen rückgängig gemacht; fehlende Pfeifen
wurden ergänzt durch geeignetes historisches Material. Das nicht
originale Horn des Swell zog nach dem Great; nach Mensur und
Beschriftung ist es ein Cornopean. Im Swell wurde eine Trompete
von Conacher plaziert, anstelle des Horn. Die wahrscheinlich
nicht originale Oboe wurde beibehalten. Auf die leere Stelle im
Great, wo die Clarinet einmal geplant war, steht jetzt ein
Clarion 4 ft. Die verschwundene Mixture 3 rks wurde
rekonstruiert mit historischen Pfeifen aus unserem Lager.
Untersuchung der Rasterlöcher zeigte, dass die Zusammensetzung
identisch war mit den drei höchsten Chören der Mixture 4 rks der
Swell. Die Schlussfolgerung scheint gerechtfertigt, dass die
Sesquialtra 3 rks (eine Terzmixtur) in der ursprünglichen
Spezifikation nie installiert wurde, sondern dass man während
des Baues beschlossen hat eine Quintmixtur zu plazieren.
Vergleich mit anderen Dispositionen von F & A macht deutlich,
dass die Sesquialtra um 1865 verschwindet. Auf den ersten Blick
scheint dass Registerschilchen (mit Beschriftung Mixture)
Original zu sein.
Das Instrument verfügt über einen großen und hellen Klang, wie
üblich bei Instrumenten dieses Orgelbauers. Bis zum Ende des 19.
Jahrhunderts blieben ihre Instrumente sehr klassisch, im
Gegensatz zur Arbeiten anderer britischen Orgelbauer. Forster &
Andrews waren stark von dem deutschen Orgelbau jener Tage
beeinflusst, insbesondere von Edmund Schultze der eine große
Orgel in der Donchaster Cathedral (1862) gebaut hat. Sowohl in
der Disposition und Intonation sind die Einflüsse deutscher
Orgelbauer eindeutig nachzuweisen.
Laurence Elvin beschreibt in seinem Buch "Forster Und Andrews
Orgelbau 1843-1956", wie im Jahr 1865 ein Konzert im "erecting hall"
des Unternehmens in Hull organisiert wurde.
"On one occasion during 1865 the large erecting hall and gallery
was full and upwards of two hundred folk heard Mr. Skelton
(Organist of Holy Trinity, Hull) and Mr. Andrews demonstrate an
organ intended for Castlegate Congregational Church, Nottingham.
Andrews was an organist of no mean ability and sometimes opened
the firm's new organs."
Das damals vorgeführte Instrument war die Harelbeker Orgel!
Bei der Einweihung am 23. November, wurde das Instrument von
Nico Ronsse (Organist der St. Salvator Kirche) und Sietze de
Vries eingespielt.
|
|
On
the 23rd of November 2012, this restored Forster & Andrews-organ
was
inaugurated. The organ was built by Forster & Andrews in 1865, for the Castle Gate Chapel in Nottingham.
In Harelbeke it was provided with a new neoclassical case.
The St. Salvatorchurch is a spacious, classicistic church, which
was built between 1769 and 1773.
The church was built on a grand scale, as the ancestors of the
Counts of Flanders were buried there. In 2009 the interior was
fully restored, and as its final piece, the restored organ was
placed in the transept, in front of the "Heilige-Doornkapel" (holy
thorn-chapel).
Initially, the instrument is mentioned in the Forster & Andrews
order book as a large, 2-manual instrument, with the annotation:
prepared for Choir. During the build however, the Choir was
added anyway. The Clarinet, which had been prepared on the Great,
moved to the Choir. The open space on the Great remained empty.
In 1894, the work was done by Cousans from Lincoln. On that
occasion, the manual coupler Swell to Choir was probably added,
as was the Pedal Octave coupler. The tremulant (signed by him)
was also placed by him. In 1908 it was decided to buy a larger
organ (a 4-manual Binns organ with 35 stops), and to donate the
Forster & Andrews-organ to Hyson Green United Reformed Church.
The Mixture of the Great and the Cornopean were removed,
possibly by Loyd of Nottingham, who dealt with the move. In
2000, the instrument was offered for sale in an almost
unplayable state, and ended up in our storage facility.
During the recent restoration, the later changes in the stoplist
have been reversed, and the pipe work has been supplemented with
suitable historical pipe work from stock. The non-original Horn
in the Swell moved to the Great; the pipe work had the makings
and inscriptions of a Cornopean. A used reed by Conacher was
placed on the Swell, in the Horn’s position. The Oboe, which was
probably not original, was preserved. A Clarion 4 ft was placed
in the empty space on the Great, where the Clarinet had once
been planned. The missing Mixture 3 ranks was reconstructed with
the help of pipe work from stock. On studying the rack boards, it
appeared that the composition must have been identical to the
three highest choirs of the Mixture 4 rks of the Swell. It seems
to be an accurate conclusion that the Sesquialtra III (a
tierce-mixture) from the original plans was never placed, but
that is was decided during the build to place a quint-mixture.
Looking at other F & A dispositions from the time of the build,
it is clear that the Sesquialtra disappears around this time.
The stop-plate (with the words Mixture 3 rks) also seems
original.
To replace the lost Lieblich Flöte 4 ft of the Choir, a Flute by
F & A from the same year was found (from the organ of the Free
Reformed Church in Aduard).
The instrument has a strong and clear sound, as is usual with
instruments by these builders. Their instruments remained
notably classical, until late in the 19th century, in contrast
to the work of other English builders. Forster & Andrews were
strongly influenced by the German organ builders of the day,
especially by Edmund Schultze, who built an elaborate instrument
in Doncaster Cathedral (1862). In the stoplist as well as in
the voicing, this (German) influence is clearly apparent.
Laurence Elvin describes in his book: “Forster and Andrews Organ
Builders 1843-1956”, how they organized a concert in the
erecting hall of the company in Hull, in 1865.
"On one occasion during 1865 the large erecting hall and gallery
was full and upwards of two hundred folk heard Mr. Skelton
(Organist of Holy Trinity, Hull) and Mr. Andrews demonstrate an
organ intended for Castlegate Congregational Church, Nottingham.
Andrews was an organist of no mean ability and sometimes opened
the firm's new organs."
The organ that was demonstrated in the hall at that instance was
evidently the organ from Harelbeek!
When the instrument was inaugurated use on the 23rd of November,
it was played by Nico Ronsse (the organist of the St.
Salvator church), and by Sietze de Vries.
|
Vorige pagina
|
